Strict Standards: Declaration of truethemes_sub_nav_walker::start_lvl() should be compatible with Walker_Nav_Menu::start_lvl(&$output, $depth = 0, $args = Array) in /home/kinetikt/public_html/wp-content/themes/Sterling/framework/theme-specific/navigation.php on line 0

Strict Standards: Declaration of truethemes_sub_nav_walker::end_lvl() should be compatible with Walker_Nav_Menu::end_lvl(&$output, $depth = 0, $args = Array) in /home/kinetikt/public_html/wp-content/themes/Sterling/framework/theme-specific/navigation.php on line 0

Strict Standards: Declaration of truethemes_sub_nav_walker::start_el() should be compatible with Walker_Nav_Menu::start_el(&$output, $item, $depth = 0, $args = Array, $id = 0) in /home/kinetikt/public_html/wp-content/themes/Sterling/framework/theme-specific/navigation.php on line 0

Strict Standards: Declaration of truethemes_sub_nav_walker::end_el() should be compatible with Walker_Nav_Menu::end_el(&$output, $item, $depth = 0, $args = Array) in /home/kinetikt/public_html/wp-content/themes/Sterling/framework/theme-specific/navigation.php on line 0

Strict Standards: Declaration of truethemes_gallery_walker::start_el() should be compatible with Walker_Category::start_el(&$output, $category, $depth = 0, $args = Array, $id = 0) in /home/kinetikt/public_html/wp-content/themes/Sterling/framework/theme-specific/navigation.php on line 0

Strict Standards: call_user_func_array() expects parameter 1 to be a valid callback, non-static method truethemes_sidebar_generator::init() should not be called statically in /home/kinetikt/public_html/wp-includes/class-wp-hook.php on line 286

Strict Standards: Non-static method truethemes_sidebar_generator::get_sidebars() should not be called statically in /home/kinetikt/public_html/wp-content/themes/Sterling/framework/extended/multiple_sidebars.php on line 60
Συχνές Ερωτήσεις | Kinetiks Therapy

Συχνές Ερωτήσεις

Μπορεί ο πονοκέφαλός μου να προέρχεται από τον αυχένα μου; Πώς εξηγείται;

Ναι, μπορεί. Υπάρχουν πολλές εξηγήσεις για τον λεγόμενο αυχενογενή πονοκέφαλο, τον πονοκέφαλο δηλαδή που πηγάζει από ένα πρόβλημα στον αυχένα. Ο υπεύθυνος ιατρός για να αξιολογήσει τον πονοκέφαλο είναι ο ειδικός νευρολόγος, αλλά συχνά ένας ειδικός ορθοπαιδικός ιατρός ερμηνεύει επίσης τον πονοκέφαλο, συνήθως μέσω της διάγνωσης του «αυχενικού συνδρόμου».

Τόσο οι μυς του αυχένα, όσο και οι αρθρώσεις αλλά και οι νευρικές ρίζες είναι πιθανές αιτίες πρόκλησης του πονοκεφάλου.

Οι μυς προσφύονται επάνω στα οστά, τα οποία έχουν ευαίσθητο περίβλημα, το οποίο στην περίπτωση του κρανίου το τυλίγει ολόκληρο. Έτσι, ένας σφιχτός μυς του ώμου ή του αυχένα που καταλήγει να ενώνεται με το κρανίο είναι δυνατόν να έλκει ισχυρά αυτό το ευαίσθητο περίβλημα (περιτονία της κρανιακής απονεύρωσης) και να προκαλεί πόνο σε σημεία (προσφύσεις) ή περιοχές (τμήματα του περιβλήματος) του κεφαλιού.

Οι αρθρώσεις του αυχένα, ειδικότερα των ανώτερων σπονδύλων, οι οποίοι λειτουργούν κινητικά για τις κινήσεις της κεφαλής παρά του αυχένα, είναι πλούσιες από νευρικούς πληροφοριοδότες. Αυτοί οι νευρικοί πληροφοριοδότες συμμετέχουν στον σπουδαίο συντονισμό των κινήσεων του αυχένα, της κεφαλής και των οφθαλμών, αλλά βοηθούν και στην αίσθηση της ισορροπίας καθώς και της θέσης της κεφαλής και του σώματός μας. Όταν υπάρχει μια δυσλειτουργία των αρθρώσεων, είτε λόγω κάποιου τραύματος, είτε εξαιτίας της κακής στάσης του σώματος και της έλλειψης μυϊκής ισορροπίας, τότε οι νευρικοί αυτοί πληροφοριοδότες πυροδοτούν συμπτώματα πόνου, συγχέοντας τα αντικειμενικά ερεθίσματα που δέχονται και μεταφράζοντάς τα λανθασμένα σε πόνο.

Τέλος, οι νευρικές ρίζες, υπεύθυνες για την αισθητικότητα σε περιοχές του σώματός μας αλλά και για την κινητικότητα συγκεκριμένων μυών, εφόσον δεχτούν πιέσεις αντιδρούν προκαλώντας πόνο. Οι νευρικές ρίζες των ανώτερων σπονδύλων είναι υπεύθυνες για την αισθητικότητα περιοχών της κεφαλής και του αυχένα μας, εκεί δηλαδή που παράγεται και ο πόνος με την πίεσή τους. Θα πρέπει να τονιστεί η απουσία μεσοσπονδύλιου δίσκου μεταξύ των τριών πρώτων σπονδύλων, οπότε και η διάγνωση της δισκοπάθειας του αυχένα δεν ερμηνεύει από μόνη της την εμφάνιση πονοκεφάλου, καθώς δεν γίνεται να πιέζονται από μια δισκοκήλη οι ρίζες όταν δεν υπάρχουν καν δίσκοι.

Υπάρχουν και άλλες ερμηνείες, αλλά μένοντας μέσα στα απλούστερα μυοσκελετικά πλαίσια, οι παραπάνω είναι αρκετές για να εξηγήσουν τον πονοκέφαλο, άρα και να οδηγήσουν τον φυσιοθεραπευτή στην αντιμετώπισή του.

Να χρησιμοποιήσω κρύο ή ζεστό για να ανακουφίσω τον πόνο μου;

Η θερμοθεραπεία και κρυοθεραπεία είναι όπλα αιχμής ενάντια στον πόνο.

Η ζέστη επιδρά κυρίως μέσω της επιφανειακής υπεραιμίας και μυοχάλασης, ενώ το κρύο μέσω της νευρικής απευαισθητοποίησης και μείωσης της φλεγμονής.

Είναι καλό να θυμόμαστε τους εξής απλούς κανόνες:

Όταν ο πόνος είναι τοπικός και οξύς, και προέρχεται από τραύμα ή υπέρχρηση, τότε ενδείκνυται η χρήση κρύου.

Όταν ο πόνος είναι γενικευμένος και βαθύς, και προέρχεται από "πιάσιμο" (κόπωση) ή "σφίξιμο" (μυϊκή βράχυνση), τότε ενδείκνυται η χρήση θερμού.

Επιπλέον, δεν εφαρμόζουμε γενικώς κρύο στην περιοχή της κοιλιάς και θερμό στην περιοχή του κεφαλιού.

Σε κάποιες περιπτώσεις ενδείκνυται η εναλλαγή θερμών και ψυχρών επιθεμάτων.

Είναι καλό να αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε κρύο ή ζεστό μέσο για αντιμετώπιση του πόνου, εάν δεν συμβουλευτούμε πρώτα τον ειδικό ιατρό ή τον φυσικοθεραπευτή μας, διότι τα αποτελέσματα εξαρτώνται πολύ και από τις διάφορες παραμέτρους της εφαρμογής, π.χ. τον τρόπο (με παγοκύστη, θερμοφόρα, θερμαντική αλοιφή, ζεστό ή κρύο ντουζ, κ.ά.), τη διάρκεια και συχνότητα (για πόση ώρα και κάθε πότε), την περιοχή (ακριβώς στο σημείο του πόνου ή αλλού), κ.λ.π.

Η ισχιαλγία προέρχεται πάντοτε από δισκοπάθεια στην μέση μου;

Η απάντηση είναι αρχικά εύκολη - και αρνητική. Όχι, η ισχιαλγία δεν προέρχεται πάντοτε και μόνο από δισκοπάθεια στην μέση.

Σαφώς, η ισχιαλγία (συμπτωματολογία κατά μήκος του κάτω άκρου, μονόπλευρα ή ετερόπλευρα) οφείλεται συχνά σε δισκοπάθεια στην μέση (δηλαδή, στην πίεση μιας νευρικής ρίζας από έναν εκφυλισμένο μεσοσπονδύλιο δίσκο της οσφυϊκής μοίρας).

Όμως υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις. Καταρχάς, ο νευρικός ιστός μπορεί να παγιδευτεί περιφερικά, μακριά από την έκφυση της νευρικής ρίζας, και να μην ευθύνεται η προβολή ή η πρόπτωση ενός δίσκου. Τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν η συμπίεση του ισχιακού νεύρου μέσα στον απιοεδιή ή τον ιγνυακό μυ, πιθανώς λόγω κακής στάσης σώματος.

Υπάρχουν ωστόσο και σοβαρότερες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, στην πυελική περιοχή, το μηριαίο νεύρο υφίσταται βλάβη από αιματώματα, το ισχιακό από κακοήθεις διηθήσεις, ενώ οι επεμβάσεις στην περιοχή (π.χ. γυναικολογικές) ελλοχεύουν κινδύνους για την ακεραιότητα μικρότερων κλάδων.

Επιπλέον, τα συμπτώματα μιας (ψευδο)ισχιαλγίας μπορεί κάποιες φορές να μην οφείλονται στην εμπλοκή του νευρικού ιστού αλλά να προκαλούνται από άλλες δομές, π.χ. ο πόνος που αντανακλά από ενεργό μυοπεριτονιακό σημείο πόνου του μέσου γλουτιαίου ομοιάζει πολύ με τον δερμοτομικό πόνο από πίεση της ρίζας Ι1.

Επομένως, η τελική απάντηση για την αιτία της ισχιαλγίας θα προκύψει μόνο μέσα από προσεκτική διαφοροδιάγνωση.

Βλάπτει ή ωφελεί να προκαλώ από μόνος μου τους ήχους (τα γνωστά "κρακ") στις αρθρώσεις μου;

Δεν υπάρχουν επαρκή ερευνητικά δεδομένα που να υποστηρίζουν μια συγκεκριμένη απάντηση. Βεβαίως, είναι μόνο μύθος ότι η κατάχρηση από τα γνωστά "κρακ" στα δάκτυλα προκαλεί μελλοντικό τρέμουλο των χεριών και ελάχιστες μελέτες υποδεικνύουν ότι οδηγεί σε πρόωρη αρθρίτιδα. Ωστόσο έχει υποστηριχθεί ότι συσχετίζεται με βλάβες και παραμορφώσεις των αρθρώσεων καθώς και με μείωση της μυϊκής ισχύος.

Μια σωστή απάντηση στην ερώτηση θα ήταν ότι εξαρτάται από τον τρόπο που προκαλώ τον ήχο - διότι μαζί του συμβαίνει σίγουρα και κάποια αλλαγή στην άρθρωση, όμως είναι τούτη επιζήμια ή επιθυμητή;

Οι αρθρικοί ήχοι εξηγούνται από το φαινόμενο της λεγόμενης σπηλαίωσης.  Άρθρωση ονομάζεται η ένωση δύο ή περισσότερων οστών. Τα οστά είναι σφιχτοδεμένα μεταξύ τους με τους συνδέσμους που σκοπός τους είναι να συγκρατούν την άρθρωση και να περιορίζουν τις διάφορες κινήσεις της. Ολόκληρη η άρθρωση περιβάλλεται από μια σκληρή μεμβράνη, τον θύλακα, μέσα στον οποίο υπάρχει ένα φυσικό λιπαντικό που ονομάζεται αρθρικό υγρό, απαραίτητο για την ομαλή κίνηση και την θρέψη των χόνδρων. Όταν αλλάζουμε την θέση σε μια άρθρωση οι σύνδεσμοι και ο θύλακας τεντώνονται. Με τον τρόπο αυτό, μειώνεται η πίεση στο εσωτερικό του θύλακα και κάποια αέρια που βρίσκονται διαλυμένα στο αρθρικό υγρό σχηματίζουν φυσαλίδες οι οποίες αμέσως απελευθερώνονται για να επαναφέρουν την επιθυμητή ενδοαρθρική πίεση. Το "κρακ" που ακούγεται οφείλεται στην απελευθέρωση αυτών των αερίων. Σε καμία περίπτωση δεν ισχύει η αυθαίρετη εξήγηση ότι "σπάζουν άλατα", διότι τα μόνα άλατα σε μια άρθρωση είναι αυτά που αποτελούν το υλικό των οστών και προφανώς κανένα "κρακ" δεν προκαλεί κάταγμα!

Χρειάζονται περίπου 30 λεπτά έως ότου το διοξείδιο του άνθρακα, το άζωτο και το οξυγόνο να ρευστοποιηθούν και πάλι μέσα στο αρθρικό υγρό. Αυτός είναι και ο λόγος που ο ήχος δεν ακούγεται όταν δοκιμάσουμε να τον προκαλέσουμε ξανά αμέσως.

Σχεδόν όλοι νιώθουν ευχαρίστηση μετά από ένα "κρακ".

Πολλοί αναφέρουν ότι βοηθάει στο να μην πονούν. Αυτό οφείλεται στο ότι με την κίνηση που προκαλούν ερεθίζουν μικρές νευρικές απολήξεις μέσα στην άρθρωση και η απάντηση είναι συνήθως ανακουφιστική.

Ακόμη περισσότεροι αναφέρουν μια αίσθηση ελεύθερης κίνησης, σαν να ξεμπλοκάρει η άρθρωση. Είναι λογικό, αφού έχουν ήδη φέρει την άρθρωση σε μία ακραία θέση και μάλιστα παραπέρα από αυτήν, γεγονός που διατείνει τους συνδέσμους και τον θύλακα. Ο αντίλογος είναι ότι αυτή η ακραία θέση και η απότομη διάταση προκαλεί ζημιά και ότι το "πιάσιμο" που ένιωθαν ήταν περισσότερο μυϊκής αιτίας, παρά αρθρικής, καθώς το πιθανότερο πρόβλημά τους είναι η ήδη υπάρχουσα αστάθεια της άρθρωσης και οι μυϊκές βραχύνσεις.

Κάποιος μπορεί να αντιτείνει ότι "κρακ" προκαλούν με τους χειρισμούς τους και οι εξειδικευμένοι φυσικοθεραπευτές. Αυτό δεν είναι επικίνδυνο; Το ερώτημα επαναφέρει το σχόλιό μας σχετικά τον τρόπο που προκαλείται ο αρθρικός ήχος, και ο οποίος εάν είναι σωστός, τότε και το "κρακ" είναι μάλλον ωφέλιμο και όχι επιζήμιο. Ο ειδικός θεραπευτής γνωρίζει πώς να κινητοποιήσει τις αρθρώσεις, το κάνει πάντοτε με τρόπο που απομακρύνει τις αρθρικές επιφάνειες, και το κυριότερο, με τον ασθενή σε κατάσταση χαλάρωσης - είναι μια πλήρως παθητική διαδικασία. Αντίθετα, το "κρακ" που προκαλούμε μόνοι μας συχνά συμπιέζει τις αρθρικές επιφάνειες, γίνεται σε αρθρώσεις που ήδη είναι ασταθείς και θα έπρεπε να αποφεύγεται η ακραία και απότομη κίνηση, και σπάνια με την άρθρωση χαλαρή - συνηθέστερα με γρήγορη στροφή, που είναι απαγορευτική στην κλινική πράξη!

Κλείνοντας, προτείνουμε να αποφεύγετε να προκαλείτε από μόνοι σας τα γνωστά "κρακ" στις αρθρώσεις σας (ειδικά στον αυχένα και την μέση σας), διότι οι πιθανότητες να βλάπτουν είναι μεγαλύτερες από το να ωφελούν, και σίγουρα μην επιτρέψετε σε κανέναν να εκτελέσει χειρισμούς στο σώμα σας εάν δεν είναι πιστοποιημένος, διότι οι κίνδυνοι είναι σοβαρότατοι.